Shih Tzu Hodowle

Jak Wybrać hodowlę

Zdecydowałeś się na rodowodowego psa, to świetna decyzja. Teraz czas poszukać odpowiedniej hodowli.

Kiedy kupujemy samochód czy aparat fotograficzny sprawdzamy opinie znajomych, przeglądamy fora poszukując opinii internautów o wybranej marce, przeglądamy oferty sklepów porównując ceny. Tym czasem o psie decydujemy często pod wpływem impulsu, jedziemy po niego do najbliższej hodowli lub wręcz na giełdę.

Warto jednak więcej czasu poświecić na wybór hodowli, w której kupimy naszego Shih tzu . Hodowli jest bardzo dużo, tych naprawdę dobrych i godnych polecenia znacznie mniej.

Hodowla powinna być sztuką elitarną, czasochłonnym i kosztownym hobby a nie sposobem na latanie dziur w domowym budżecie. Przy najlepszych nawet przepisach, kontrolach nie uda się wyeliminować ludzi którzy maja zła motywacje do hodowli. Mogą to zrobić tylko nabywcy „głosując” swoimi pieniędzmi za tymi najlepszymi z najlepszych.

Pamiętajmy ze pies rasowy składa się z:

*odpowiedniej psychiki, ukształtowanej przez trwająca nierzadko stulecia selekcje pod katem określonych cech

*odpowiedniego wyglądu, zależnego od przeznaczenia danej rasy

*dokumentu potwierdzającego pochodzenie (metryka lub rodowód)

Nie każdy pies rasowy musi być użyty do rozwoju hodowli, nie każdy do tego się nadaje (tzw. psy rasowe niehodowlane). Innym razem właściciel psa nie jest zainteresowany rozmnażaniem pupila. Jednak takie psy nadal pozostają godnymi reprezentantami swojej rasy.

Nie istnieje „pies rasowy bez rodowodu”. żaden pies bez metryki nie może zostać użyty do hodowli, której celem jest rozwój rasy. Taki pies, nawet jeśli pozornie spełnia wymagania stawiane przez jakiś wzorzec, jest kundelkiem, który narodził się po to, by pogrubić portfel jakiegoś pseudo hodowcy bez sumienia. Rozmnażanie i namnażanie takich osobników jest wysoce naganne, biorąc pod uwagę ilość psów zabijanych dziennie w polskich schroniskach.

Skąd czerpać informacje o hodowlach?

W pierwszej kolejności jeśli to tylko możliwe (w młodej hodowli może jeszcze nie być miotów) od ludzi, którzy już kupili psy z tego źródła. Doskonałym miejscem do obserwacji Shih tzu i hodowców, ich wzajemne relacji i podejście właściciela do swoich psów są wystawy. Jest to z jednej strony wspaniała impreza kynologiczna ale jednak towarzyszy jej smak rywalizacji, pewien poziom stresu i w takich sytuacjach warto popatrzeć jak hodowca dba o komfort swoich psów podczas trwania wystawy, jak zachowuje się schodząc z ringu z dalsza lokata lub ze zła ocena, czy zadbał zęby pies miał odosobniony azyl w postaci klatki, czy go karmi, poi, wychodzi z nim przed hale by załatwił potrzeby fizjologiczne itd. Na wystawach miedzy ocenami można podejść do hodowców i porozmawiać o rasie. Tu tez łatwo zorientować się czy osoba z która rozmawiamy to pasjonat, czy ma wiedzę o rasie, czy jest otwarta i kontaktowa osoba.

Jak czytać ogłoszenia?

Czytać „miedzy wierszami”. Nie wierząc do końca na słowo ogłoszeniodawcy, zawsze sprawdzajmy stan faktyczny prosząc o kopie kart ocen lub dyplomów jeśli hodowca chwali się tytułami rodziców. Dobry hodowca jest transparentny i nie ukrywa niczego co dotyczy jego psów bo zwykle nie ma się czego wstydzić. Jeśli w ogłoszeniu czytamy „po utytułowanych rodzicach” zapytajmy jakie to dokładnie tytuły. Jeśli są to championaty, poprośmy o kopie dyplomów. Jeśli są to tytułu, które można uzyskać na pojedynczej wystawie jak np. „Zwycięzca świata”, „Zwycięzca Europy” poprośmy o kopie karty ocen z tym tytułem. Niektórzy hodowcy uwielbiają bowiem nadawać swoim psom tytuły których nie uzyskały. Na przykład tytułując swojego psa „Zwycięzca Polski”, bo zwyciężył rasę na jakiejś polskiej wystawie, a tytuł ten przysługuje zwycięzcy określonej, jednej w roku wystawy (Tytuł „Zwycięzcy Polski” przysługuje zwycięzcom swoich klas poza klasa szczeniąt z wystawy w Poznaniu). Podobnie rzecz ma się z tytułem „Zwycięzcy Europy”. Przysługuje on zwycięzcy wystawy o randze europejskiej (w 2008 roku będzie to wystawa jesienna w Budapeszcie) ale już nie powinien się nim tytułować zwycięzca wystawy o puchar Europy środkowej i wschodniej (w 2007 roku wystawa poznańska, której zwycięzcy mogą tytułować się Zwycięzcami Europy śr. i wsch. a nie zwycięzcami całej Europy). Kolejne są „tytuły” nieformalne, umowne jak np. multimedalisty. Nie jest to tytuł w ujęciu regulaminu ZK i nie ma formalnych ram od jakiego poziomu można mówić o psie multimedalista. Przyjmuje się zwyczajowo, ze pisze się tak o psie który zdobył kilkanaście lub kilkadziesiąt medali i nie ma sensu wszystkich wymieniać. Sprawdźmy wiec czy „multimedalista” nie ma ich na koncie np. trzech. To że ogłoszeniodawca jest mistrzem marketingu nie znaczy jeszcze, ze jest dobrym hodowca.

Dobry hodowca zadaje wiele pytań, nie tylko dotyczących stricte Shih tzu (czyli jakiego psa poszukujemy, czemu takiego a nie innego, jakie mamy doświadczenie w opiece nad psami, czy znamy specyfikację rasy, czy planujemy psa wystawiać i zakładać hodowle) ale tez spraw, które wydają się nie mieć z opieka nad zwierzęciem związku ale pozwalają hodowcy zbudować obraz przyszłego domu do którego trafi jego szczenię (czy mamy inne zwierzęta, czy mamy małe dzieci, czy pracujemy, uczymy się i w jakim wymiarze itd.) Pytania te nie wynikają ze zdrożnej ciekawości hodowcy ale są podyktowane dobrem psa i ułatwiają hodowcy dobór odpowiedniego szczenięcia z miotu. Nie należy oburzać się na „wścibstwo” hodowcy, dobry hodowca zawsze skrupulatnie sprawdza nowe domy. Dobry hodowca nie sprzedaje towaru ale oddaje nam pod opiekę owoc swojej ciężkiej pracy, szczenię które pozostaje u niego od chwili narodzin (niejednokrotnie chwil nie tylko radosnych ale także leku o zdrowie, nie rzadko życie rodzącej suki i troski o rozwój osesków) do ok. 10 tygodnia życia.

Cechy dobrego hodowcy:

1.Pasja

Hodowanie to nie zawód i nie da się na tym zarobić , jest to hobby i tak powinno być traktowane.

2.Zdrowy rozsadek.

Hodowca powinien zachować zdrowy rozsadek, nie powinien dopuści do takiej sytuacji kiedy pod opieka będzie miał więcej psów niż jest w stanie się zając, obdarzyć odpowiednia porcja miłości, pielęgnacji i szkolenia.

3.Szczerość.

Ważne zęby hodowca był szczery i nie ubarwiał rzeczywistości, pokazując tylko swoje wygrane, tylko najlepsze cechy. Żeby gdy będziemy chcieli kupić od niego szczeniaka powiedział nam, ze ten jest gorszy od tamtego, a nie zapierał się ze wszystkie są doskonale i nie posiadają wad, bo nawet w najlepszych hodowlach rodzą się różne psiaki.

4.Interesowność

Hodowca powinien dbać o swoje psy. Powinno liczyć się dla niego przede wszystkim ich dobro. Musi się interesować tym gdzie trafiają jego szczenięta i jaka opiekę będą miały zapewniona. Prawdziwy hodowca nie myśli o pieniądzach i nie wciska pierwszej lepszej osobie szczeniaka. To on wybiera właściciela, a nie nabywca jego. Hodowca powinien być gotowy odebrać sprzedanego szczeniaka gdyby cos było nie tak

5.Dla dobra Shih Tzu

Hodowca powinien rozmnażać tylko tak, aby działało to dla dobra rasy, a wiec nie ilość a jakość. Rozmnażać tylko najlepsze suki i dobierać dla nich odpowiedniego cenionego reproduktora. Reproduktora udostępniać tylko najlepszym suka.

6.Przyjaciele

Pies to przyjaciel, który towarzyszy nam przez cale swoje życie. Jest nam wierny, oddany w zamian dajemy mu godne życie u naszego boku. Absolutnie nie wolno wyprzedawać psów i suk, które przeszły na psia emeryturę.

Shih Tzu Hodowle
5 (100%) 1 vote